OBRÓT ZŁOTEM, SREBREM I METALAMI SZLACHETNYMI

Metale stanowią około 24% masy Ziemi. Z tego złoto stanowi zaledwie 6-10 milionowej części. Z pewnością jest to jedną z przyczyn, dla której złoto zawsze było czymś więcej niż tylko zwykłym metalem.

Nie ma chyba takiego narodu, w którego historii złoto nie odgrywało ważnej roli. Już Egipcjanie używali złota, jako środka płatniczego i oznaczali wytopione monety hieroglifami. W Nubii odkryto najsłynniejsze wykopaliska złota z czasu króla IV Thotmesa. Według Diodorosa w czasie Ramzesa II egipskie wykopaliska dały 32 miliony mint złota. Semici też znali złoto, chociaż nie posiadali kopalń. Już Mojżesz wspomina, że rzeka Raju Pison płynie po złotodajnych prowincjach Chawila. Przypuszczalnie Chawila to jest greckie Kolchis Pison i jego rzeka to Phasis, czyli ta kraina, gdzie greccy Argonauci wybierali się po złote runo. Pomimo tego, że w Indiach znajduje się mało złota to od zamierzchłych czasów uważane były za kraj bogaty w złoto. W średniowieczu było powszechnie wiadomo, że Indie są krajem złota, co pobudzało mieszkańców Europy do podroży statkami i doprowadziło do odkrycia Ameryki.

Złoto zostało zastosowane po raz pierwszy, w celu ozdabiania ludzkiego ciała, ubrań i wyposażenia domu (Złotnictwo, jubilerstwo). Sycylijski Diodorus i Herodotos wspominają, że w Babilonie, w świątyni Bel znajdowała się postać czczonego w ówczesnych czasach bożka tzw. Cielca - wykonanego z czystego złota, umieszczonego na tronie również z czystego złota. Bajkowe – za sprawą złota - było bogactwo egipskich, asyryjskich i perskich królów, oraz bogactwo żydowskiego króla Salomona i Krezusa. Orakulum w Delfach strzegło wielu złotych skarbów. Odkryto wiele ciekawych danych na temat złotych skarbów należących do cesarzy i patrycjuszy rzymskich.

Drugim ważnym zastosowaniem złota były złote monety, ponieważ ten metal miał w każdym czasie dużą i stałą wartość i przez to stał się najważniejszym przedmiotem wymiany. Pierwsze złote monety wybito w XVII w p.n.e. W Egipcie, ale swoje znaczenie handlowe uzyskały dopiero dzięki grekom w VII w p.n.e.

W dzisiejszych czasach ten szlachetny metal jest również sprężyną życia finansowego i przez to kieruje wszystkimi zmianami gospodarczymi.

Historia srebra, które występuje również w postaci pierwiastka, ściśle jest spleciona z historią złota. Niezwykła barwa, połysk, właściwości spowodowały, że od wieków cieszy się wielkim uznaniem wśród jubilerów. Wybijano z niego monety, które były jednym z najstarszych środków płatniczych. Znane było już w starożytnym Egipcie, gdzie jego wartość równała się wartości złota (wzmiankę o nim można znaleźć w Starym Testamencie, kiedy to ilością srebra mierzono zamożność Abrahama).

W okresie Nowego Państwa, za panowania Ramzesa III (1200 p.n.e.), jego wartość gwałtownie zmalała i wynosiła 2:1 w stosunku do złota. Grecy i Rzymianie używali naturalnego stopu złota i srebra (80%złoto-20% srebro) zwanego elektrum. Wynalazek monety jako kawałka metalu opatrzonego stemplem i emitowanego przez państwo, przypisuje się nie jednemu, lecz kilku ośrodkom, m.in. Lidyjczykom z Azji Mniejszej oraz królowi Argos – Feidenowi i datuje się na VII w p.n.e. W średniowieczu srebro pochodziło głównie z Hiszpanii, poza tym z Indii, Persji. Wydobywano je również w Saksonii, Czechach i Tyrolu. Po odkryciu Ameryki największa ilość wydobytego srebra pochodzi z Nowego Świata